چه مىگوئى در نماز ميّت كه فرض است و در آن يك بار هم خوانده نمىشود ، پس كلّيّة صادق نباشد . جواب گوئيم كه : نماز جنازه در نزد ما نمازى است مجازى ، و مراد به نماز ميّت دعاى بر ميّت است زيرا كه نماز آنست كه مشتمل بر طهارت و فاتحة الكتاب باشد ، چنانچه حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرموده‌اند كه : لا صلاة الّا بطهور ، و لا صلاة الّا بفاتحة الكتاب . يعنى « نيست نمازى صحيح و مقبول مگر آنكه بجا آرندهء آن به طهارت باشد ، و نيست نمازى صحيح و مقبول مگر آنكه در آن فاتحة الكتاب خوانده شود » . مترجم گويد : « مصنّف - طاب ثراه - در حاشيه گفته است كه : امّا آنچه شيخ طبرسى - نوّر اللَّه مرقده - در « مجمع البيان » ذكر نموده است از وجه تسميهء سورهء مذكوره به سبع المثانى به آنكه در هر نماز واجبى و سنّتى دو بار خوانده مىشود ، و بر او اعتراض كرده‌اند كه در نماز وتر كه يك ركعت است سورهء مذكوره زياده از يك بار خوانده نمىشود ، پس كلّيّة حق نباشد كه اين سوره در هر نماز مثنّى مىشود ، جواب آن را ان شاء اللَّه تعالى در مبحث صلاة وتر خواهى شنيد « 1 » - و التّوفيق منه سبحانه » . و از جمله وجوه تسميهء سبع المثانى آنكه : هفت آيه است مشتمل بر ثناى حق سبحانه و تعالى ، چه اسما و صفات حق تعالى دو قسم است : يكى آنكه دلالت مىكند بر عظمت و قدرت او ، دوم آنكه دلالت مىكند بر رحمت و رأفت او ، و اين سوره مشتمل است بر هر دو قسم . و از جملهء وجوه آنكه : دو بار نازل شده است يك بار در مكّهء معظّمه در وقتى كه نماز واجب شد ، و يك بار ديگر در مدينهء منوّره در وقتى كه تحويل قبله از جانب بيت المقدس به جانب كعبه شد . و اعتراض وارد نمىشود بر اينكه اگر كسى گويد كه : تسميهء آن به سبع المثانى در مكّه شده است پيش از نزول آن در مرتبهء ثانى كه در مدينه شده است ، زيرا كه قول خداى تعالى كه : وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي در سورهء

--> ( 1 ) ص 389 به بعد .